0

BEĞENDİM

1

 Vefa Nedir?

Vefa; verilen söze sadık kalmak, yapılan iyilikleri unutmamak, kendisine emanet edilene sahip çıkmak ve sorumluluk duygusuyla hareket etmektir. Vefa, insanı değerli kılan, toplumu ayakta tutan yüce bir ahlaktır. İslam ahlâkının merkezinde yer alan vefa; yalnızca insanlar arası ilişkileri değil, kulun Allah ile olan bağını da doğrudan ilgilendirir. Çünkü iman, sözde kalırsa eksik; hayata taşınırsa anlamlıdır. İşte vefa, imanı hayata taşıyan en güçlü köprülerden biridir.

Günümüzde insanların en çok şikâyet ettiği durumların başında sözünde durmamak, verilen değerin unutulması ve güven duygusunun zedelenmesi gelmektedir. Oysa İslam medeniyeti, vefa üzerine kurulmuştur. Mümin, sadece ibadet eden değil; aynı zamanda güvenilen, sözüne itimat edilen, emanete sahip çıkan kişidir.

Allah’a Karşı Vefa

وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ ۖ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا “Ahdi yerine getirin. Çünkü verilen söz mutlaka sorgulanacaktır.” (İsrâ, 34)

Allah’a karşı vefa; kulun Rabbiyle yaptığı iman sözleşmesine sadık kalmasıdır. Bizler “Rabbimiz Allah’tır” diyerek iman ettiğimizde, O’na kulluk edeceğimize söz vermiş oluruz. Namaz, oruç, zekât, sabır ve şükür; bu sözün hayata yansımasıdır.

Sadece rahat zamanlarda değil, darlıkta da Rabbini hatırlamak; sağlıkta olduğu kadar hastalıkta da şükretmek, vefanın en güzel şekillerindendir. Kul, nimet verildiğinde Allah’ı hatırlayıp, imtihan edildiğinde O’nu unutuyorsa; bu, vefayla bağdaşmaz.

Peygambere Vefa

لَا دِينَ لِمَنْ لَا عَهْدَ لَهُ “Sözünde durmayanın dini yoktur.” (Ahmed b. Hanbel)

Peygamberimize vefa; onu sevmekle kalmayıp, sünnetine uymakla olur. Efendimiz, yalnız namaz kılan değil; merhamet eden, affeden, dürüst olan, insanlara değer veren bir Müslüman modeli ortaya koymuştur.

Onu anmak; sadece mevlitlerle değil, yaşantımızla olur. Onun ahlâkı ile ahlâklanmak, vefanın en büyük göstergesidir. Peygamber’in yolunu terk edip farklı anlayışlara yönelmek, vefasızlığın en ağır şekillerindendir.

Kur’an’a Vefa

Kur’an’a vefa, yalnızca okumak değildir; anlamak ve yaşamak da gerekir. Onu raflarda saklayan değil, hayatına rehber edinen insan, Kur’an’a vefalıdır.

Kur’an’a vefa:

• Helali helal, haramı haram bilmek,
• Ahlakı onunla şekillendirmek,
• Adaleti onunla öğrenmek,
• Sabır ve merhameti ondan almak demektir.

Okuyup uygulamadığımız her ayet, aleyhimize delil olabilir.

İnsanlara Karşı Vefa

مَنْ لَا يَشْكُرِ النَّاسَ لَا يَشْكُرِ اللَّهَ “İnsanlara teşekkür etmeyen, Allah’a şükretmiş olmaz.” (Tirmizî)

Vefa; iyiliği unutmaz, nankörlük etmez. Bir insanın senin üzerinde emeği varsa, onu yok sayamazsın. Öğretmenini, anne babanı, dostunu, komşunu unutan kişi, vefasızdır.

Gerçek mümin, iyiliği Allah için yapar; ama kendisine yapılan iyiliği de asla inkâr etmez.

Ailede Vefa

Aile vefanın ilk öğretildiği yerdir. Anne babaya saygı, eşe sadakat, çocuğa merhamet; vefanın ailedeki yansımasıdır.

Eşler birbirine emanet edilmiştir. Küçük ihanetler büyük yıkımlara sebep olur. Bu yüzden evlilik, geçici bir heves değil; ömürlük bir sadakat sözleşmesidir.

Dostluğa ve Topluma Vefa

Zor günde yok olan dost, gerçek dost değildir. Menfaat varken yakın, sıkıntıda uzak olan kişi; vefayı tanımamıştır.

Topluma karşı vefa ise:

• Kul hakkına riayet etmek,
• Güçlü iken adil olmak,
• Zayıfı korumak,
• Fakiri gözetmekle olur.

Geçmişe Vefa

Ecdadına sahip çıkmayan millet, geleceğini de kaybeder. Şehitlerimizi, büyüklerimizi, âlimlerimizi unutmamak; vefanın tarihî boyutudur.

Bir millet, geçmişine sahip çıktığı kadar güçlüdür.

Söze Vefa

آيَةُ الْمُنَافِقِ ثَلَاثٌ:
إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ،
وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ،
وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ “Münafığın alameti üçtür: Konuştuğu zaman yalan söyler, söz verdiğinde tutmaz, kendisine emanet edilince ihanet eder.” (Buhârî, Müslim)

Söz; namustur. Mümin, söz verince yerine getirir. Yapamayacağı şeye söz vermez. Sözünü bozan, güveni bozar.

Vefa; imanın süsü, ahlâkın özüdür. Allah’a, Peygamber’e, Kur’an’a, insana, aileye ve geçmişe karşı sorumluluğun adıdır.

Vefanın olmadığı yerde:

• Güven yıkılır,
• Sevgi solar,
• İnsanlık zayıflar.

Vefanın olduğu yerde ise:

• Huzur olur,
• Bereket olur,
• Allah’ın rahmeti olur.