Münker Nekir ve Hz.Ömer(ra)

0

BEĞENDİM

0

** Hazret-i Server-i Kâinât** ve mefhar-ı mevcûdât, **Resûlallah (sav)**, bir gün meclis-i şerîflerinde kabir azâbını, münker ve nekîrin ne yol ile gelip, heybet ile suâl ettiklerini beyân buyurdular. 

**Hazret-i Ömer(r.a)** sordu ki, 

-Yâ Resûlallah! Biz kabre girdikden sonra, bu akıl bize verilip, sonra mı suâl olunuruz, yoksa verilmeden mi suâl olunuruz? 

**Hazret-i Resûl-i Ekrem(sav)** buyurdular ki, 

-Şimdi ne akılda isen, kabirde de böyle olursun. 

**Hz.Ömer(r.a) **dediler ki, 

-Böyle olduktan sonra, üzülmeğe lüzûm yoktur. 

Sonra, **Hz.Ömer(r.a)** vefât etti. Kabire defnedildikten sonra, **Hz.Alînin(ra)** zamanında, **Hz.Ömerin(ra)** böyle söylemiş olduğu hâtırına geldi. “Göreyim davâsının erimidir,” diyerek kabrine geldi. Mübârek gözlerini yumup, kalb-i şerîflerini Hz.Ömerin ahvâline yöneltip, tam bir teveccüh ile murâkabeye vardıklarında, **Allahu Teâlâ** gözlerinden perdeyi kaldırıp, durumu müşâhede etdiler. Gördüler ki, Münker ve Nekîr heybetle gelip, 

**Hz.Ömer**e dediler ki, 

-Rabbin kim,dînin nedir,Peygamberin kimdir? 

**
Hz.Ömer(ra) **onlardan suâl buyurdular ki, 

-Yedinci gökden buraya kadar, ne miktâr yol geldiniz?

Dediler ki, 

-Yedibin yıllık yoldur. 

**Hz.Ömer(r.a)** buyurdular ki, 

-Ya siz yedi bin yıllık yoldan gelinceye kadar **Hâlık**ı unutmadınız. Bugün evimden çıkıp, kabre gelince, Rabbimi ve dînimi ve Peygamberimi nasıl unuturum?

Melekler dediler ki, 

-Yâ Ömer biz de senin böyle cevap vereceğini bilirdik. Lâkin bu heybetle gelip, suâl etmeğe memûruz. 

Sonra, **Hz.Alî (ra)** mübârek gözlerini açıp, **Allahü Teâlâ** mubârek etsin, **Ömer** davâsının eri imiş, dedi.

Kaynakça** ****Menakıb-i Çihar Yar-i Güzin **