“Kehanetin Gölgesinde Zulüm: İnançla Savaşı Meşrulaştırmak”

0

BEĞENDİM

0

Kehanetlerle Âbâd Olunmaz

Fahri SAĞLIK — Emekli Müftü

Dünyanın başına bela olan bir milletin hayat hikâyesi, ibret alınması için Kur’an-ı Kerim’de ayrıntılarıyla anlatılır. Şu anda Orta Doğu’da (başta Filistin, Lübnan ve Suriye’de) büyük bir insanlık dramı yaşanıyor. Batılı ülkeler topyekûn İsrail’e sahip çıkarken, bazı ülkelerin cılız tepkileri fazla bir anlam ifade etmiyor.

Meselenin siyasi, askerî, ekonomik ve dinî olmak üzere pek çok boyutu var. Emekli bir müftü olarak beni doğrudan ilgilendiren husus, konunun dinî boyutudur. İsrail’in katil lideri, sıkıştığında ortaya birtakım dinî tezler, iddialar ve kehanetler atıyor. Bunların dinî ve tarihî yönlerden incelenip halkımızın doğru bilgilendirilmesi gerekir.

Bu yazımda meseleye Kur’an-ı Kerim perspektifinden yaklaşarak, Netenyahu’nun katliamlarına gerekçe olarak öne sürdüğü “Yeşaya’nın Kehaneti”ni değerlendirmeye çalışacağım.

Yeşaya’nın Kehaneti Nedir?

Soykırımcı İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, İsrail ordusunun Gazze’ye yönelik kara harekâtına hazırlandığını duyururken şöyle dedi:
“Hamas’a karşı Yeşaya’nın Kehaneti’ni göreceğiz.”

Netanyahu bu açıklamasıyla, başlatacağı savaşı teopolitik bir zemine çekmeye çalıştı. Sözlerinin devamında şunları söyledi:
“Artık tek bir amaç için bir araya gelmenin zamanıdır; zafere ulaşmak için hızla ilerlemek. Ortak gücümüzle, haklılığımıza ve Yahudi halkının ebediliğine olan derin inancımızla, Hamas’a karşı Yeşaya’nın Kehaneti’ni göreceğiz.”

Netanyahu’nun atıf yaptığı metin, Eski Ahit’te Yeşaya kitabındaki şu dizelerdir:

“Ülkende şiddet, sınır boylarından soygun ve yıkım haberleri duyulmayacak artık. Surlarına Kurtuluş, kapılarına Övgü adını vereceksin.” (Yeş. 60:18)

İsrail’in Gazze’ye yönelik bombardımanı ve işgaliyle bu kehanetin gerçekleşmeyeceği açıktır. Sınırlarınızı ne kadar genişletirseniz genişletin, insanları adeta soykırıma tabi tutmaya, onlara büyük acılar çektirmeye devam ettiğiniz sürece sınırlarınızın öbür tarafında düşmanlık gelişir ve ilk fırsatta “şiddet” olarak sizin tarafa geçer.

Yeşaya Kimdir?

Yeşaya (İşaya), Eski Ahit’te bulunan ve İbranice İncil’de “Tanah” adlı kutsal kitapta adı geçen bir peygamberdir. Yahudi ve Hristiyan inançlarında önemli bir yer tutar. Kehanetleri üç ana kategoriye ayrılabilir:

1. Siyasi ve Sosyal Kehanetler:
   İsrail ve Yehuda krallıkları ile çevre uluslara yönelik savaşlar, istilalar ve yıkımlar hakkında uyarılar içerir.
2. Manevî ve Ahlakî Kehanetler:
   Halkın Tanrı’dan uzaklaşması, günahkâr yaşam tarzı ve ahlaki bozulmalar eleştirilmiştir.
3. Mesiyanik Kehanetler:
   Mesih’in geleceği, barışın ve adaletin hüküm süreceği bir dönemin müjdesi verilmiştir. Bu kehanetler Hristiyanlıkta İsa’nın gelişiyle ilişkilendirilmiştir.

Yeşaya’nın kehanetleri, Yahudi ve Hristiyan teolojisinde merkezi öneme sahiptir.

Kur’an’da Yer Alıyor mu?

Yeşaya’nın ismi Kur’an-ı Kerim’de doğrudan geçmemektedir. Ancak Kur’an’da ismi bildirilmeyen birçok peygamberin varlığı açıkça ifade edilir. Nitekim bir ayette şöyle buyrulur:

“Andolsun, senden önce de peygamberler gönderdik. Onlardan kimini sana anlattık, kimini ise anlatmadık.”
(Mümin, 40/78)

Bu ayetten yola çıkarak İslam âlimleri, Yeşaya gibi bazı peygamberlerin ismen Kur’an’da geçmese de Allah’ın gönderdiği elçiler arasında olabileceğini belirtmişlerdir.

Ancak dikkat edilmesi gereken husus şudur: Kur’an’daki tüm peygamberlerin ortak özelliği, insanları tevhide, adalete ve ahlaka davet etmeleridir. Kur’an’ın öğretilerine göre, hiçbir peygamber zulmü, masumların katlini, işgali veya ırk üstünlüğünü meşrulaştırmaz. Aksine, Kur’an’da zulüm en büyük günahlardan biri olarak gösterilir:

“Zulmedenler, ne iyi bir sonuca ulaşacaklar, ne de bir yardımcı bulacaklardır.”
(Hac, 22/71)

“Sakın Allah’ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma. Onları sadece gözlerin donakalacağı bir güne erteliyor.”
(İbrahim, 14/42)

Bu ilahi mesajlar, Netanyahu’nun kehanet söyleminin Kur’an’daki peygamberlik misyonu ile bağdaşmadığını açıkça ortaya koyar. Zulüm, ne adaletle ne de dinle örtülebilir. Kehanetlere sığınarak işlenen savaş suçları, ilahi mesajla değil ancak ideolojik çıkarla açıklanabilir.

Kehanet mi, Savaş Suçu mu?

Netanyahu, daha önce yayınlanan bir videoda kendisini din adamı olarak tanıtan bir şahıstan “kutsal savaş” adına her şeyi yapabileceği yönünde sözde fetva alıyor. Bu şahıs, özellikle çocukların öldürülmesini savunarak, “öldürülmeyen her çocuk ileride intikam alacak” diyebilecek kadar insanlıktan çıkmış bir yorum yapıyor.

Bu yaklaşımın, ne Tevrat’taki etik öğretiyle ne İncil’in barış çağrısıyla ne de Kur’an’ın adalet vurgusuyla ilgisi vardır. Netanyahu bu sözde “kutsal savaş” argümanıyla hem Yahudi halkını arkasına almayı, hem de Hristiyan Evanjelik desteğiyle politik ömrünü uzatmayı amaçlamaktadır.

Ancak kehanetlerle zulmü örtmek mümkün değildir.

Sonuç olarak:

Netanyahu, savaş suçları işlediğinin farkındadır. Bu yüzden başlattığı saldırıları “kutsal savaş” ve “kehanetlerin gerçekleşmesi” gibi dini söylemlerle meşrulaştırma yoluna gidiyor. Dünya kamuoyunda oluşan tepkilere karşı Yahudi dini metinlerini ve Hristiyan Evanjelik destekçilerini arkasına alarak bu kanlı politikalarını sürdürmeye çalışıyor.

Ama unutmamalıdır ki;
Mazlumların âhı yerde kalmaz. Zulümle, kehanetlerle âbâd olunmaz.