YAZARLAR

Edip Muhit Söyler

Gül ve Bülbül (3)

Mevsim bahardı ,
Yüreklerinde sevda vardı,
Güneşin parıltısıyla uyandı gül
Karşısında gönül paresi bülbül
Mutluydu mesuttu her iki gönül
İki sevdalı kavuşmuştu
Şimdi yeni sevda şarkıları
Umut dolu sevgi dolu
Çoktan çınlamaya başlamıştı
Bülbül hasretle baktı gülün yüzüne
Artık güveniyordu sözüne
Hiç ayrılık olur muydu aşık göze
Antlar yeminler ediyordu
Sadakat üstüne
Neden sonra fark etti gülün rengini
Demek gül kavuşunca bülbülüne
Değişmişti hem ruhu hem rengi
Aşkın közü sönünce içeride
Kızıllık gitmiş solmuştu şimdi
Gün geçtikçe rengi soldu
Sarardı kaldı
Çaresiz bülbül ,…
Koştu yılların çınarı bahçıvana
Nedir bu hal nedir mana
Dedi budur kural, tabiatta
Dünya denieln bu kervanda
Kısacık bir zamanlık bu handa
Kimi saltanat kimi zevala
Her canlı muhakkak son bula
Ne yaşasan hep boşa
Hele gitmiyorsa amelin hoşa
İster figan ister feryat
Çare etmez çırpınmak boşa
Son çare son durak
Her canlı koşarak varacak
Kimi canı kimi cananı soracak
Belki, yüce merhamet
Sevenlere koca bir kapı
Sonsuz meva ,cennet
Katışıksız sevenler girecek

Bülbül anladı mevsim bahar
Şimdi döndü gülün yanına
Hissettirmemeye çalıştı
Yüreğinde dinmeyen bir har
Dedi ,üzülme gonca gülüm
Kıştan sonra gelir bahar,
Her baharın sonu var

Gülden geldi bir nida;
Dedi gerek yok feryada
Sen fanide arama beka
Sonsuz sevda hudada
Her fani sevginin sonu cüda
Ama şu bir gerçek dünyada
Bakiye bakarsa , baki olur sevda

İki yürek yücelmişti inceden
Sadece sevmiştiler niceden
Gündüzler kara mıydı geceden
Kurtuluş yaklaşmıştı usulca
Gül ayrılıyordu hayat denen bilmeceden…
Sadece solda bir sızı inceden….

Yorumlar

Mesajınız başarıyla eklendi. Yeni yorum yazın.

Daha eskileri yükle