YAZARLAR

Çiğdem Hatun Soyalp

Ben Haleb'in Kırık Kalbiyim

Dün gece bir rüyaya uyandım...

Babalarının cansız bedenleri başında çırpınan yavruların başlarına silah dayayan siyah adamlar örtmüştü ayaklarımın erişemediği,yüreğimin an ve an ikamet ettiği şehrimi.

İri gözleri sürmeli çocukların gözlerinden kan damlıyordu.Lazkiye limanı;Dünyanın en güzel çocuklarının kanlarıyla boyanmış, kıpkırmızıydı.Türkçe ve Arapça konuşulan Halep çarşılarının hepsi moloz yığını olmuş;Annelerin,anne olmamışların saçlarında birikiyordu.Şehrimin sapsarı büyüsü,siyah adamların namlusunda can çekişiyordu.

Son nefeslerini dahi ana kucağında veremeyen kardeşlerim;en sevdikleri oyuncaklarıyla, iyi insanların iyi atlara binip gidişleri gibi meleklerin omzunda,şehrin yığıntısından uzaklaşıyordu.

Palmyra'nın çöle bakan tarafı artık kardeşlerimin parçalanmış ellerine bakıyordu. Mes'uliyetleri iliklerine kadar çökmüş uzuvlarımın kangren oluşunu ve Halebimde; Parçalanmış tüm kalplerin avuçlarıma toplandığını, omuzlarıma yüklendiğini görüyordum.Ben artık Haleb'in kırık kalbiydim.

Dün gece bir rüyaya uyudum:
Osmanlı imparatorluğunun,Büyük Selçuklu devletinin ve Türkiye'nin hiç kopmamış uzvu;Bursa'nın Konya'nın ve İstanbul'un alaşımını taşıyan,Türk'ün,Kürt'ün,Çerkez'in ve Arap'ın şehri olan Halep'in... İslam kültür başkentinin,Ümmetin şehrinin babalarının ellerindeki sıcak ekmekleri gördüm.

Gece çökünce;Yaşadıkları şehrin heybetini sıcak bir örtü gibi üzerlerine örten müslümanları gördüm.

Dünyanın en güzel çocuklarını;Halep Dağı tepelerinde,hayallerini uçurtmalarına bağlayıp yükseltirlerken gördüm.

Ben UYANDIM ve UYUDUM.

Moloz yığınları arasında işkenceyle öldürülen insanlarımın,siyah adamlardan evvel bizler gibi işleriyle,sanatlarıyla ve ilimleriyle hemhal olduktan sonra evlerine gelip çocuklarının ödevlerine yardım ettiklerini gördüm.

Ben uyandım,uyudum.
Bombaların gürültüsünden sesleri kısılana kadar ağlayan yavruların annelerinin, evlatlarını uyandırmamak için parmak uçlarında yürüdüklerini gördüm.

Ben uyudum,uyandım.

Kendi vatanlarında mülteci damgası vurduğunuz İNSANLARIMIN çığlıklarını duydum.
Ben uyudum.
Keşke uyanmasaydım dediğim bir sabaha uyandım.Ellerimde Haleb'in kırık kalbini buldum.

Yorumlar

Mesajınız başarıyla eklendi. Yeni yorum yazın.

Daha eskileri yükle